Foreign Languages



Cihost is a village located in the East
of Bohemia in Havlickuv Brod region. Only 8 km away you can find Ledec, 12 km
away is Svetla nad Sazavou, 10 km away is Habry and 6 km away on the railway
line from Kolin to Havlickuv Brod is Lestina. In Cihost you can see a beautiful
parish church consecrated to St. Mary´s Assumption. The church was built in the
Gothic style and it dates from the 14th century. When the old people hear the
word Cihost the period around 1950 comes to their mind, while the young ones
connect it with the name of Father Toufar. On December 11,2000 we celebrated
50th anniversary of the events that made the name of Cihost well-known among
the people all over the country. It is obvious that the village wouldn´t have
been known so well without the happenings in 1950. Someone may say: "Why to
take  an interest in it nowdays?" or "Why to revive it ?" or "This is not
necessary for our belief." or "Is it somehow important for our presence and our
future?" All these questions have come from the presentation of the
events  during the past and in the presence. Let us have a look at that
period - 50 years ago- through some testimonies by direct and indirect
witnesses. Some people who were present at the Mass in Cihost on 
December11,1949 are still alive. F. Toufar named all the people noticing the
movement of the cross in his letter to F.Dvorak from Kresin which copy has come
down to the present. During that homily F. Toufar said: "Our Saviour is here in
the tabernacle," pointing with his left hand at the tabernacle. At that time
the cross started to move /approximately three times/ and then it remained
leaning and turned towards the pulpit as we can see at the photograph from the
turn of 1950. One man, thirteen years old at that time, recently said: "I don´t
need any evidence. I saw it myself." The events of third Lenten Sunday in
Cihost spreaded among the people gradually. They were coming to see the cross
and hopefully moreover to worship the Lord our Saviour and Redeemer. However,
the increasing interest in Cihost events attracted the government´s attention
as well. Naturally, they couldn´t have needed any form of an active religious
life here. After all, belief in God is just an obscurantism, a backwardness and
an ignorance - at least by the official opinion. Religion was considered as a
class enemy so they had to intervene and they did. They starting with
preventing people from entering the village. Then they promoted their
calculated lies about Cihost everywhere - on the meetings, in the newspapers,
at broadcasting. Futhermore, they intimidated people including  children. Finally,
they arrested F.Toufar. He was accused of being an agent from abroad and of
fabricating all the things happening in Cihost on December 11,1949. F.Josef
Toufar was taken into custody on January 28,1950 with no materials testifing
against him (as we  learnt from the judicial hearing in 1998). The week
after, investigators from Valdice had come to Cihost but neither they found any
proofs against F.Toufar. The hearings still went on together with necessary
coercive measures. However, the proof for a "plausible" explanation such a
"strange" thing hadn´t been discovered. So they had to make it out. "Whatever
you say or do can be used against you," it is a well-known sentence. You may
have already experienced how  the best intended words or deeds might be
abused. Even the words from the Bible can be misinterpreted.  Our
government was aware of it too and they didn´t let the grass grow under their
feet. They had a film made. It was entitled "Heaven help the one through him..."
which F. Toufar should had been used for. It was intended to abuse him for a
fake juidicial hearing too but all that failed. F.Toufar died due to his cruel
imprisonment to soon. A planned judicial farce was thwarted. /Paradoxically, a
few years later, one of the Toufar´s investigators fell victim himself to the
same political system he was working for./ Gradually, most of the witnesses
have died. Some of them bore testimonies to it, others prefered not to. Unfortunately,
not every testimony was written down. On the other hand, there have been
discovered some registered witnesses from the government´s file then atestimony
from1968/ thanks to a brave editor Jiri Brabenec/ and after 1990, there were
found some witnesses disclosing the truth about the events of the socond half
of the 20th century. In the end we shouldn´t forget those for whom are the
Cihost events inspiring even nowdays. These people see them as an appeal to
their spiritual growth which certainly brings its good fruit. Our poet Jan
Zahradnicek,who was also arrested,wrote a few poems on that topic- the
anthology "Sign og the Power", "House of fear" and the poem "Worship
of the Cross".

Worship of the cross

With your hands raised, you are swiftly

into the hollow of our moaning, you the
man of the sorrow

you want to embrace us, you want to
protect us...

Oh, Jesus,raise us into the freedom of
your salvation

oh, the holy cross, raise us into
freedom of your salvation.

On December11, 1998 a bishop Mons.Karel
Otcenasek from Hradec Kralove consecrated a new stone altar in Cihost. It was a
frosty day. All presbytery´s windows were frosty  too. Then someone
noticed a hoarfrost in the shape of the cross on one of those windows. A photo
of it was made. The frosty cross had been seen by the noon of the next day when
a thaw set in. When the bishop Karel saw it he said: "It is interesting."
Having seen the picture, even a nucio found it amazing.He was also surprised
that it turned out so well. However, you might say: "Well, it doesn´t
have  to mean anything. It may be just a coidcidence." Actually, does a
coincidence exist in the life  of the person who believes in God?


Some views of the Cihost events

1. F.Toufar has paid for it with his
life.We can assume that he died a martyr´s death.

2. Vit Tajovsky, the Zeliv´s abbot,
witnessed at a juidicial hearing in 1998 that he had heard F. Toufar calling in
imprisonment: "Don´t hurt me.I haven´t done it."

3. The former military prosecutor Doctor
Podhradsky, who was in charge of the investigation of F. Toufar´s death,
proclaimed: "So far, neither the mysterious phenomenon with the cross has been
explained nor the suspicion of someone fabricating it all has been proved."

4. Mr. Goldbricht, a former policeman
who investigated the Cihost events in 1960, was asked what had happened in
Cihost and if he had been afraid to touch  that cross.

He answered: "Don´t make fun of me. I
held it in my hand and I examined it carefully to make sure there is no magnet
nor anything like that.  I can tell you that  the cross was smooth,
made from  wood  and a bit dusty as the place around it. The
interesting thing was that it didn´t stand anywhere else but on its original

5. Why was the original cross taken away
from a tabernacle and why it has never been returned?  Why do we still not
know whether it is destroyed or not?

6. In 1950, the representatives of the
Church didn´t have a chance to make an official statement for the time was too
short to make a free decision. As early as spring, some of them were already
called to a juidicial hearing. The beginning of the year 1968 was promising.
Unfortunately, the more promising was the beginning the more disappointing was
the end. Even the recent ruling party hasn´t been very favourable for searching
for the truth about the events hapenning from 1945 to 1989. Then we have no
alternative but to search ourselves by working diligently in cooperation
with  many others supported by prayers and sacrifices.

And what about future?

We may well realize that our future is
in God´s hands and under the protection of Holy Mary.The just finished 20th
century  is a good example of it. In the beginning of this century,Pope
Pius X  had a motto,"To renew everything in Christ".  His
contemporary a bishop Eduard Brynych from Hradec Kralove had a similar one,
"Back to Christ". We have just stepped into the new millenium where we can hear
the words of the Holy Father John Paul II,"Open your hearts to Christ", "Christ
is the hope of the mankind", "All yours", "Christ on the cross- during the
Mass.Christ in the Holy Communion."



El pueblo de Číhošť se encuentra en el
este de Chequia, en la región de Hlavičkův Brod. Dista 8 km de Ledče nad S., 12
km de Světla nad S., 10 km de Habry y 6 km la estación de tren de Leština
z Světlé nad S., en la línea ferroviaria que une Kolín y Hlavičkův Brod.
En el pueblo se encuentra la iglesia, gótica del s. XIV dedicada a la Asunción
de la Virgen. Las personas mayores unen esta aldea a los recuerdos de las años
50 y los más jóvenes la unen al recuerdo del Padre Josef Toufar. Este año se
cumplen, Dios mediante, 50 años desde el momento en que el nombre de Číhošť
empezó a sonar de diversas maneras en los oídos de la gente. Číhošť después de
50 años no sería tan conocido como lo es ahora, si no fuera por los
acontecimientos que tuvieron lugar en él hace 50 años. Quizá alguno pueda
pensar: ¿por qué prestar atención a esos acontecimientos?, ¿por qué revivirlos
ahora? De ellos no depende nuestra fe. ¿Tienen algo que decirnos hoy y en el
futuro? Estas cuestiones tienen su origen en el modo en que se han presentado
aquellos sucesos, cómo se ha hablado, escrito y entregado de ellos en el pasado
y también en el presente en la misma Iglesia católica y fuera de ella.

Repasemos brevemente los hechos que
tuvieron lugar hace 50 años, según los testimonios de algunos testigos
presenciales o de los que los oyeron de ellos. Algunos asistentes a la Misa que
se celebró el 11.12.1949 en el tercer domingo de adviento viven todavía. Entre
ellos se encuentran aquellos que, entre los 19 presentes en aquel día, los que vieron
el movimiento de la cruz, sobre el que escribe el Padre Toufar en una carta a
su amigo el P. Dvořák, que vivía en Křešina. Se conserva una copia de esa
carta. En la homilía dijo el P. Toufar: "Aquí en el sagrario está el nuestro
Salvador", y mientras tanto con la mano izquierda señalaba al sagrario. Al
pronunciar esas palabras la cruz del sagrario se comenzó a mover, y después del
tercer movimiento quedó torcida hacia el púlpito y algo inclinada, como se ve
en la fotografía, que se tomó entre los años 1949 y 1950. Un chico de trece
años que lo vio afirma: "A mí que nadie me diga nada. Yo lo he visto". Los
acontecimientos del tercer domingo de adviento de la iglesia de Číhošť se
difundieron entre la gente, que entonces comenzaron a acudir allí para ver la
cruz del sagrario. Podemos también esperar que vayan allí también para adorar
al que es nuestro Redentor y Salvador. El interés de la gente por estos
acontecimientos no dejó de llamar la atención de los dirigentes comunistas, que
- en su intento de ateizar el país - no querían una vida religiosa activa,
puesto que, según su opinión, creer en Dios es oscurantismo, retraso e
incultura. La religión formaba parte de los enemigos de la clase obrera.
Comenzaron así a aplicar en Číhošť métodos de comprobada eficacia para
implantar determinados sistemas políticos, aunque no con efectos duraderos. Del
P. Josef Toufar quisieron hacer un agente extranjero, que había preparado todo.
Para ello organizaron una campaña amplia en diversas reuniones, en la prensa,
en la radio en películas, además de aterrorizar a la gente incluyendo a niños.

El P. Toufar fue detenido el 28.1.1950.
Hemos podido comprobar durante la audiencia del juzgado del año 1998, que no
había ninguna prueba a favor de la demanda contra el acusado. El grupo de
investigadores que fue enviado desde Valdice a Číhošť, no consiguió tampoco,
tras dos semanas de búsqueda, ninguna prueba sobre la autoría de la supuesta
simulación de los acontecimientos en la iglesia. A pesar de todo, se siguió con
los interrogatorios con los medios de persuasión convenientes. Sólo Dios sabe
cuántos interrogatorios sufrió en las prisiones. Siempre se pueden usar como
medio de propaganda esos sistemas, si no se tiene en cuenta la verdad, el
derecho, la justicia y la acción pacífica de quien se quiere considerar
enemigo. Los acontecimientos del mes de diciembre de 1949 es una buena prueba
de la verdad de las palabras: "Hay por quien vienen...". ¡Cómo se puede abusar de
las palabras de la Sagrada Escritura! ¿Por qué no se pudo proyectar la película
en Číhošť? ¿Cómo veían esa película sus autores con el paso de los años? ¿En
qué condiciones se grabó esa película y qué dicen los que todavía viven sobre
ella? Se abusó del P. Toufar no sólo para esta película, sino también para el
juicio que debía seguir. Con su muerte, consecuencia del encarcelamiento,
impidió una comedia más de los juicios. Con el paso del tiempo, los testigos
oculares que dieron testimonio - por desgracia no recogidos por escrito -
fueron desapareciendo. También desaparecieron aquellos que no quisieron hablar
ni dar testimonio. Todavía hoy hay personas que no quieren dar testimonio. Sin
embargo hay materiales escritos, en su mayor parte procedentes del poder
político de aquella época. Hay un testimonio del año 1968 del valiente - ya
difunto - periodista Jiří Brabenec - y otros de los años posteriores al año
1990, que pretenden transmitir a las generaciones futuras un retrato real de la
vida en la segunda mitad del siglo XX. No podemos olvidar aquí a ese puñado de
gente que habla de los acontecimientos del año 1949 en la iglesia de Číhošť, y
son motivo de crecimiento espiritual, y que da buenos frutos. Quizá a este
aspecto se refieren los versos de Jan Zahradník, preso que se ofreció en la
patena con el sacrificio de Cristo. Se encuentran en el libro "Dům Strach"
("Casa Miedo") en la poesía "Adoración de la Cruz" y en la obra "Signo de

En el año 1998, el 11.12 el obispo de
Hradec Králové, Mons. Dominik Duka un altar nuevo de piedra y el ambón de la
iglesia de Číhošť. Era el día del 49 aniversario del comienzo de los
acontecimientos en la iglesia de Číhošť. En una ventana de la cocina de la casa
parroquial apareció una cruz congelada por el frío que hacía fuera, y se pudo
fotografiar. Permaneció allí hasta el mediodía del día siguiente, en que dejó
de helar. El mismo Sr. Obispo dijo: "Esto es interesante". También el Nuncio,
cuando se le enseñó la fotografía se asombró de que se hubiera podido
fotografiar. Puede pasarse por alto, porque no se trata más que de una
casualidad. Pero ¿existe la casualidad para un hombre que cree en Dios?

Pero ¿qué situación adoptar ante los
acontecimientos en la iglesia de Číhošť de hace 50 años? Consideremos algunos
enfoques: Sobre todo, el P. Toufar lo pagó con la muerte. Podemos suponer que
martirizado. Su Excelencia Vít Tajovský, abad de Želiv, de nuevo durante el
juicio del año 1998 testificó que oyó decir al P. Toufar: "No me peguen. ¡Yo no
lo hice!" El antiguo director del ejército, el Dr. Podhradský, que dirigió en
el año 1968 la investigación sobre la muerte del P. Toufar dijo: "Nunca se
podido explicar el fenómeno de la cruz, y nunca nadie ha conseguido

El señor Goldbrich, miembro de la
seguridad del estado en los años 50, explicó los acontecimientos en la iglesia
de Číhošť, cuando le preguntaron, cómo fue todo, y también que tuvo miedo de
tocar la cruz, respondió: No te rías de mí. Tú sabes que la tuve en mis manos,
y que la examiné no sólo por encima, sino también por debajo, para asegurarme
de que no tiene algún imán, o algo así. Te puedo decir que era suave, de madera
y poco empolvada, lo mismo que las cosas de alrededor. Es interesante que no
pude encajarla en ningún otro sitio. Para que se mantuviera de pié tuve que
devolverla a su lugar. ¿Por qué se llevaron la cruz original y nunca la
devolvieron, a hasta hoy nadie sabe dónde está, si no ha sido destruido? No fue
posible una declaración oficial de los superiores eclesiásticos debido a la
escasez de tiempo para una decisión libre. En la primavera del año siguiente se
realizó el juicio con algunos superiores eclesiásticos. El año 1968 empezó de
manera prometedora, pero lo que se esperaba no se hizo realidad por motivos
ajenos a la voluntad del pueblo. A partir del año 1990 tampoco se ha
manifestado especial interés en descubrir la verdad sobre los acontecimientos
ocurridos durante los año 1945 hasta 1989. Recordemos Babice. Falta por hacer
un trabajo de hormiga con la colaboración de muchas personas apoyada por la
oración y el sacrifcio.

¿Cuál es el futuro?

El futuro de todo el mundo y de cada uno
de nosotros está en las manos de Dios y bajo la protección de la Virgen María.
Hay que darse cuenta de esto y procurar hacerlo vida. El final del siglo XX
puede ser para nosotros un buen ejemplo. Al principio de este siglo el Papa San
Pío X tuvo por lema "Instaurar todo en Cristo". El obispo de Hradec Králové
Eduard Brynych, que fue contemporáneo a ese Papa, tuvo como lema: "Volver a
Cristo". Dentro de poco vamos a entrar en un nuevo milenio. Nos acompañan las
palabras del Papa actual, Juan Pablo II: "Abrid las puertas a Cristo. Cristo es
la esperanza de la humanidad. Todo tuyo". Jesús en la Cruz - durante la santa
Misa y en la Eucaristia.

Adoración de la Cruz

Tú, con los brazos abiertos en la Cruz
te hundes profundamente en nuestras faltas,

tú hombre en la miseria.

Y quieres abrazar al mundo entero,
quieres salvarnos.

Levántanos, ¡Oh Jesús!, hasta tu gloria.

Levántanos, ¡Oh Cruz!, hasta tu gloria.



Číhošť község Cseország Keletírészén
terül el Havlíčkův Brod járás területén, Ledeč nad Sáz. falutől 8 km-re,
Světlá nad Sáz. községtöl északra 12km-re. Habry községtöl 10km-re és
Leština u Světlé vasúti állomátről északra 6km-re, a Kolín-Havlíčkův Brod
vasúti vonalon. Čihošť községben találhatő az a gőtikus templom amely Szüz
Mária mennybemenetelének tiszteletére a 14. Században építették. Číhošť község
neve az emberek emlékezetébe az 50-es évek eseményeivel kapcsolatban írodot be.
Az ídöseb generáciő az 50-es évek elötti, míg a fiatalab korosztály J. TOUFAR
lelkésszel történtekre emlékszik. De vajon miért most, ennyi év után
elevenítjük fel az 50 ével ezelöti eseményeket? Ennek az eseménynek van valami
köze jelenünkhöz, jövőnkhöz? Vajon a hitünk ezen eseményeken múlik? Ezek és
hasonlő kérdések annak a következménye, hogy a történtekröl miképpen írtak a
sajtőban és miképen beszéltek rőla a rádiőban vagy a katolíkus egyház hogyan
magyarázta az akkori történteket. Az a 19 személy aki 1949.december 11-én
Číhošť-ban résztvet a 3. adventi szentmisén és látták amint a kereszt
elmozdult, még élnek. Erröl az eseményröl így ír P. TOUFAR levelében Křešínbe
lelkésztársának Dvořáknak. Az eredeti levél máig megvan. Ebben azt írja:
"Szentélyben van a Megváltő és bal kézzel a Szentély felé mutat". Ezen sző
elhangzása után a kereszt ami a Szentélyben volt elkezdett mozogni, majd vagy 3
szor megmozdult és megfordult, a szőszék irányába meghajolt, majd úgymaradt
örökre. A keresztet ebben a helyzetben a 1949 évvégén és 1950 év elején töbször
is lefényképezték. Ezt a történést látta egy 13 éves kisfiú aki a következöket
mondta: "Nékem senki semmit nemondjon, én ezt mind láttam". Az adventi
misén történtek gyorsan terjedtek az emberek közöt. Az emberek jöttek hogy lássák
a kereszet és hogy hitüket kinyilvánítsak azelöt aki a mí Megváltőnk. Nagy volt
az érdeklödés az emberek körében a történtelkröl, de nem csak az emberek hane
maz akkori politikai vezetök is aktív érdeklödest mutattak mivel ez a jelenség
nem volt összeegyeztethető az akkori ateista nevelési elvekkel. A hit és az
Isten az ateisták szerint a sötétség, tudatlanság és a lemaradottságot
jelentette. Katolikus nézetek vallása egyenlő volt az osztályellenséghez valő
tartozáshoz. Ezért Číhošť-ban, föleg az idegeneknek korlátozták a belépést.
Ezekután P. TOUFAR lelkészt letartőztatták és meggyanúsították hogy az egész
történetet csak kitalálta és hogy felhasználhassa propagáciős célokra a

P. TOUFAR lelkészt szombati napon, 1950
január 28-án letartóztatták. Amint az az 1998 - ból származó bíróságí anygokbóĺ
kiolvasható, nem volt ellene semilyen bizonyíték arra vonatkozólag, hogy Ő
bünös volna. A helyszíni szemlén a Číhošťi templomban sem kerültek elő semilyen
tárgyi bizonyítékok arra utalóan, hogy a megtörtént esemény esetleg valamilyen
mesterkélt úton lett volna megrendezve. Ennek ellenére kegyetlen módszerek,
kínzás alkalmazásával akarták elérni, hogy a lelkész tagadja mind azt amit
látott. Mennyi hasonló kihalgatás történt abben az ügyben azt csak maga a Mindenható
tudja. Az 1949 decemberi eseményekkel kapcsolatban készült film melynek címe:
Jaj, annak akin keresztül. Ez a film miért nemvolt Číhošť községben soha
levetítve? Az idö múlásával a film alkotói nem nyilatkoztak, hogy milyen
körülmények között forgatták a filmet és hogy mit nyilatkoztak a még élö
emberek a megtörtént eseményekről. P. TOUFAR lelkész szavahihetetlennek és
hazugnak lett feltüntetve mint a filmben és a bíróságí eljárás során is. Az a
bíróságí felügyelö aki az egész ügyet felügyelte, később saját maga is
politikai hazugságok áldozata let. Az idö múlásával egyes szemtanúk meghaltak,
akik pedig élnek írásos bizonyítékkal nem rendelkeznek és sajnos vannak olyanok
is akik még ma is halgatnak.

Van az üggyel kapcsolatban írásos
feljegyzés, de ezt a volt politikai hatalom készítette. Az 1968-1990
eseményekröl, amelyikröl Jiří Brabenec szerkesztö ír, aki a 20. század feléről
készítet írásos beszámolót a későbbi generáció számára, hogy nekik is legyen
elképzelése az akkori eseményekről. Nem szabad elfeletkezni azokról a
személyekről sem, akik az 1949-es Číhošťi történtekröl a mai napig beszélnek és
ezzel hozzájárulnak a lelki megújuláshoz. Mons. Dominik Duka érsek 1998
november 12 én a Čihošti templomban történtek 49. évfordulója alkalmából egy új
oltárt és szószéket szentelt fel. Ugyan azon idöben a fagy a plébania ablakán
az egyik üvegszárnyon egy megfagyott kereszt jelképe jelnet meg, amit sikerült
lefényképezni. A jelenség csak másnap délután tűnt el. Maga az érsek mondta,
hogy ez egy érdekes jelenség volt. Mikor a fényképet megmutatták a pápai
követnek elcsodálkozot és ezt monta: "Lehet ez banális véletlen? De az ember
életében lehet-e ilyen. véletlen ha hisz Istenbe?"

Az 50 évvel ezelőtti Číhošťi
történtekkel kapcsolatban néhány megjegyzés: Először is P. Toufar lelkész
meggyőződéséért életével fizetett Feltételezhetjük, hogy mártír halált halt. J.
E. Vít Tajovský zselivsky apát az 1998-as bírósági kihalgatáson ismét
megerösítette, hogy a börtönben hallota amint a P. TOUFAR lelkész könyörgött,
hogy ne bántalmazzák őt Mindvégig kitartott ártatlansága mellett. A volt
katonai ügyész Dr. Podhradský aki a 1968-as kivizsgálást vezette P. TOUFAR
halála ügyében kijelentette, hogy soha nemvolt semilyen magyarázat a rejtélyes
halálesettel kapcsolatban. Goldbricht úr, aki az 50-es években a (SNB) titkos
szolgálat tagja volt és a Číhošť nyomozás vezetöje 1960-ban. Mikor megkérdezték
tőle, hogy mi történt valójában Číhošťban és hogy miért félt a kereszthez érni
így felelt: "Én a kezemben tartottam azt a keresztet, hogy közelebbről is
szemügyre vehessem. Nem csak a felületét de az alját is megnéztem, hogy
meggyőződhessek arról, hogy nincs-e mágnes ragasztva az aljára. Mondhatom a
kereszt sima felőletű fából volt és poros volt úgy mint a környezete is.
Próbaltam máshová áthelyezni, de sehol nem akart megállni. Mindenhol eldőlt.
Muszály volt visszahelyeznem az eredeti helyére, ahol minden beavatkozás nélkül
megállt. Az eredeti kereszt, miért volt a szentélyböl kivéve és miért nemvolt
ezidáig visszahelyezve a szentélybe? Azért, mert senki nemtudja, hogy hol van a
kereszt és hogy egyáltalán még létezik-e. Az egyház 1950-ig az idő rövidsége
miat nem tudott hivatalos választ adni, hogy egyházi személy volt-e az akit
jogilag meghurcoltak. Az 1968-as év ígéretesen indult, de az ügyben nem történt
semmi érdemleges. 1990 után sem volt semilyen előremozdulás az 1945-ös és
1989-es évi események kivizsgalása ügyében

És hogy mit hoz a jövö?

Az egész világ és az emberiség jövője
Isten és Szüz Mária oltalma alatt van. A 20. század véget ért ami sajnos a
rágalmazások korszaka volt. Az évszázad elején az akkori Szentatya X. Piusz
pápa jelszava ez volt: "Krisztus nevében, teljes megújulás". A hradeci püspök
Eduard Brynych üzenete pedig így szól: "Térjünk vissza Krisztushoz." Életünk
során pedig kisérjenek minket a megboldohult II. János Pál Szentatya szavai:
"Nyisuk ki szívünket Jézus Krisztusnak, mert, Jézus Krisztus az emberiség



Wioska Číhošť znajduje się na wschodzie
republiki Czeskiej powiat Havlíčkův Brod.  W odległości od miasta Ledče
n.S. 8 km, od Světlé n. S. 12 km, od Habrů 10 km i 6 km od stacji  Leština
u Světlé n.S. na trasie Kolín-Havlíčkův Brod. We wiosce znajduje się kościół
gotycki zbudowany w 14. wieku poświęcony MB Wniebowziętej. Starsza generacja
przypomni sobie przy wysłowieniu nazwy wiosky lata 50-te, młodsza generacja
przypomni sobie imię O. Josefa Toufara. 11. grudnia tego roku, jeżeli Pan Bóg
pozvoli upłynie 50 lat od chwili, kiedy nazwa wioska Číhošť stała się bardziej
znana pomiędzy ludżmi. Číhošť nie byłaby znana tak jak teraz, gdyby nie było
wydarzeń w 50-tych latach. Może ktoś zapyta. Dlaczego do tego wracać?
Nie na tym stoi nasze wiara.  Co nam to ma przynieść na przyszłość?
Te i inne pytania są spowodowane prezentacją w przeszłości i naszych czasach,
jak w kościele katolickim tak i poza nim. Popatrzmy krótko na fakty sprzed 50
laty na podstawie niektórych świadectw bezpośrednich uczęstników lub tych którzy
przekazują świadectwo. Niektórzy uczęstnicy mszy św. w kościele dnia 11.12.1949
jeszcze żyją. Między 19 świadkami są również i tacy, którzy widzieli ruch
krzyżyka, o których pisze O. Toufar w swoim liście do swojego współbrata O.
Dvoraka do Křešína. Kopia listu istnieje. O. Toufar powiedział w kazaniu: Tutaj
w Sanktuarium znajduje się nasz Zbawca i przy tym wskazał lewą ręką na
Sanktuarium. Przy tych słowach krzyżyk na Sanktuarium zaczął się poruszać i po
trzykrotnym ruchu został wychylony w kierunku ambonu, jak to jest widoczne na
zdjęciach z lat 1949-50. Wtedy 13-letni chłopiec, który wszystko widział
teraz wypowiedział: Niech mi nikt nic nie mówi, wszystko widziałem na własne
oczy. Wydarzenia trzeciej niedzieli adwentowej z kościoła zaczęły się
szerzyć pomiędzi ludem. Ci przychodzili, aby zobaczyli krzyżyk na Sanktuarium,
ale możemy ufać, że również przychodzili dlatego, aby oddali cześć naszemu
Zbawcy. Zainteresowanie o tymi
wydarzeniami pomiędzy ludżmi wzbudziło uwagę władz, które nie były zadowolone
z aktywnego życia kościoła. Wiara w Boga była według nich zacofaniem,
powrotem do feudalizmu i wrogiem. Wypróbowane środki użyte do nastolenia pewnej
sytuacji politycznej, chociaż nie prowadzące do trwałego sukcesu, zaczęły być
stosowane i we wiosce Číhošť. Bronienie wstępu do wioski, Mamy świadectwa.
Arestowanie O. Toufara, z którego pragnęli zrobić agenta zza granicy,
który wzystko to przygotował. Robili celową agitację na różnego rodzaju
zebraniach, w prasie, telewizji i we filmu. Także zastraszaniem ludzi łącznie

O. Toufar został arestowany w sobotę
28.01.1950. Jak mogliśmy słyszeć podczas rozprawy sądowej, nie było żadnych
materiałów, które by świadczyły przeciwko oskarżonemu. Ani w drugim tygodniu
grupa wysłana z Valtic do Číhošť nie przywiozła żadnych świadectw o tym,
że O. Toufar brał udział w przygotowaniu wydarzenia w kościele. Przeprowadzano
dalej śledztwo. Tylko Bóg wie, ile takich śledztw przebiegło. Przecież do
swojej propagacji można użyć nie patrząc na prawo i sprawiedliwość i spokojne
działanie tego, kogo wybiorę sobie za wroga. Film o grudniowych wydarzeniach
1949 roku we wiosce Číhošť jest tego dowodem. Jak można pogwałcić słowa
z Biblii. Dlaczego nie mógł być wyświetlany film we wiosce Číhošť. Jak
patrzyli na ten film jego twórcy z odstępem lat. W jakich warunkach był
nakręcany i co o nim mówią ci, którzy jeszcze żyją. Postać O. Toufara miała być
wykorzystana nie tylko dla filmu, ale również do rozprawy sądowej, która miała
mieć miejsce w dalszej kolejności. Jego śmierć spowodowana więzieniem
zniszczyła te plany. Jeden z tych, którzy brali udział w tej sprawie stał
się po latach ofiarą systemu, który pomagał budować.  

Upływem lat umierali świadkowie, którzy
nie milczeli i świadczyli w większości tylko ustnie, ale również ci, którzy nie
chcieli świadczyć. Nawet dzisiaj są ludzie, którzy wolą milczeć. Zarówno
pojawiają się dokumenty pisemne od byłych władz. O świadectwo z 1968 roku
zasłużył się dzisiaj już zmarły redaktor J. Brabenec, ale również inni ludzie
z czasów po 1990 roku, którzy chcą przekazać przyszłym pokoleniom
prawdziwy obraz życia w drugiej połowie XX. Wieku. Nie możemy zapomnieć na małą
garstkę tych, dla których wydarzenia 1949 roku w kościele są stale żywe,
przemawiają do nich i przynoszą dobre owoce. Może o tym są słowa wierszy J.
Zahradnicka, więżnionego, który ofiarował samego siebie na patenie jako ofiarę
Christusowi. Znajdują się w zebraniach poezji  Dům Strach, Uctívání Kříže,
Znamení Moci. W 1998 roku dnia 11.12. święcił biskup Mons. Dominik Duka nowy
ołtarz kamienny i ambon w kościele w wiosce Číhošť. Było to w dniu 49 rocznicy
od początku wydarzeń. Pogoda była mrożna. W budynku parafii na oknach w żrodku
pojawiły się mrożne obrazy. Na jednym oknie w kuchni pojawił sią znarzly krzyż,
który udało się sfotografować. Był widoczny aż do południa następnego dnia,
kiedy zaczęła odwilż. Ojciec biskup powiedział słowa: Jest to interesujące
zdarzenie. Również O. nuncius, kiedy przekazano do niego zdjęcie zmarzłego
krzypyka na oknie był zaskoczony, że to udało się wyfotografować. Możemy to
przejść banalnie. Przypadek. Ale czy istnieje przypadek w życiu wierzącego

I jakie stanowisko zająć w sprawie
wydarzeń we wiosce Číhošt 50 lat temu? Niektóre spostrzeżenia: Przedewszystkim O. J. Toufar
zapłacił za to swoim życiem. Możemy przewidywać, że śmiercią męczennika.
J.E.Vít Tajovský, opat z żelivu powiedział ponownie podczas rozprawy
sądowej w 1998 roku, że słyszał krzyczeć O. Toufara: Nie bijcie mnie, ja tego
nie zrobiłem. Były prokurator wojenny Dr. Podhradský, który w 1968 roku
prowadził wyjaśniania śmierci O. Toufara powiedział: Nigdy nie zostało
wyjaśnione tajemnicze wydarzenie z krzyżykiem, ani czy to ktoś
zinscenował. Pan Goldbricht v 50 latach
członek SNB, który prowadził śledztwo w 1960 roku odpowiedział na pytanie : Jak
to było w wiosce Číhošt? Pan bał się ponoć bał się dotknąć krzyżyka? ...

Nie rób sobie ze mnie żartów. Ty wiesz,
że miałem go w rękach i że go oglądałem nie tylko zgóry ale i na dole, aby
przekonać się, że nie jest na magnecie lub podobnie. Mogę ci powiedzieć, że był
z gładkiego drewna, lekko zakurzony, jako jego okolica. Interesujące było,
że nie udało mi się go postawić w inne miejsce. Aby stał musiałem go postawić
na jego stałe miejsce.... Dlaczego były krzyżyk z Sanktuarium został
odwieziony i nie był wrócony spowrotem i do dzisiaj nie wiemy, gdzie się
znajduje, czy jest znisczony. Oficialna wypowiedż przedstawicieli kościoła nie
była możliwa w 1950 roku z powodu krótkiego czasu na podjęcie decyzji. Rozprawa
sądowa z niektórymi przedstawicielami kościoła rozpoczęła się już na
wiosnę. 1968 rok zaczynał i nadzieje do niego wkładane nie mogły być wpływem
okoliczności zrealizowane. Dzisiejsze czasy po 1990 roku do tej pory nie
wskazywały ochotę odkrywania wydarzeń od 1945-1989. Wspomnijmy na Babice.
Pozostaje trudna praca przy współpracy mnogich wsparta modlitwa i ofiarami.

I co dalej w przyszłości ?

Przyszłość każdego świata i każdego
z nas jest w Bożych rękach i pod ochroną MB. Trzeba to sobie uświadamiać i
żyć. Koniec XX. Wieku jest tego przykładem. Na początku stulecia św. O. Pius X
miał hasło: Wszystko odnowić w Chrystusie i biskup hradecki O. Brynych:
Spowrotem do Chrystusa. Zaniedługo wstąpimy do nowego stulecia. Prowadzą nas
słowa O. Jana Pawła II ; Otwórzmy się Chrystusowi. Chrystus nadzieja
ludzi.  Cały Twój. Chrystus na krzyżu - podczas mszy świętej. Chrystus w